Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Kuşlar ötüyor)
(Sarp) Hah.
(Tren düdüğü çalıyor)
Gördün mü?
Çok güzel, değil mi oğlum?
Şimdi onun arkasına da bunları takalım mı?
Tamam.
Evet, geldi işte.
Durdur kızım.
Evet. Şimdi arkasına takalım.
Annem nerede kaldı?
Birazdan gelir kızım. Merak etme.
Hadi bakalım. Tak şunu arkasına.
(Kapı vuruluyor)
Annem geldi.
Dur kızım. Ben açarım, dur!
-Nisan! -Annem geldi baba.
(Gerilim müziği...)
(...)
Pırıl.
Merhaba.
Siz, Pırıl teyze misiniz?
Evet, benim.
Sen de Nisan olmalısın.
Evet.
Leyla, yardım eder misin lütfen.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
Çok teşekkür ederiz, elbiseler ve oyuncaklar için.
Rica ederim.
Beğendin mi?
Evet. Çok, çok, çok beğendim.
Değil mi Dorukçuğum, sen de çok beğendin.
Dorukçuğum da çok beğendi.
Dorukçuğum, Pırıl teyze.
Hani bize, oyuncakları ve elbiseleri alan kişi.
(Gerilim müziği)
Ne işiniz var burada, delirdiniz mi siz?
Mecbur kaldık Sarp Bey.
Ne demek mecbur kaldık?
(Gerilim müziği)
(Münir) Kaloriferciyi de getirdim Sarp Bey.
İşim bitsin, iki saate ısınır burası, dedi.
Ohh, iyi bari.
Ben sizin arabayı alacağım.
Size, daha güvenli bir araba getirdim.
Tamam Münir.
(Müzik) (Anlaşılmayan konuşmalar)
Teşekkür etsene Pırıl teyzeye.
Teşekkür ederim.
Bir şey değil. İyi günlerde kullan.
Onlar kim?
(Leyla) Burada, bir tane kırmızı balon var.
Gel, birlikte oynayalım.
Senin çocukların mı?
(Müzik)
Evet, onlar benim çocuklarım.
Niye ikisi de aynı?
Çünkü onlar ikiz.
-İsimleri de mi aynı? -Hayır.
Ne peki?
Ali ve Ömer.
(Geçiş sesi)
(Bahar dış ses) Babanız biriyle evlenmiş ve...
...ve iki tane de çocuğu olmuş.
İsimleri ne?
İsimleri...
...Ali ve Ömer.
Kaç yaşındalar peki?
Bilmiyorum tam yaşlarını ama küçükler.
Ne kadar küçükler?
Bu kadar mı?
Bence bu kadar.
Buralara falan gelirler ancak.
(Geçiş sesi)
(Duygusal müzik)
(Müzik...)
(...)
(Çocuklar mırıldanıyor)
(Müzik...)
(...)
Pırıl, Münir mutfakta biraz konuşalım.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
Delirdiniz mi siz?
Buraya nasıl gelirsiniz?
Münir!
Sarp Bey dedim ya, mecbur kaldık.
(Münir) Nezirler öğrenmişler oteli.
Pırıl Hanım'la çocukları zor kaçırdık.
Hazırda başka güvenli ev de yoktu. Kalktık, buraya geldik.
Çocukların hâlini görmediniz mi?
Doruk da Nisan da nasıl kötü oldular.
(Pırıl) Başka çaremiz yoktu Sarp.
Merak etme, aile saadetinizi bozmaya gelmedim buraya.
Alınganlığın sırası değil Pırıl.
Keşke önce bir, nasılsınız diye sorsaydın.
Belki o zaman alınmazdım ya da...
...biraz olsun, bizim için de endişelenseydin.
Sizin için de endişeleniyorum tabii Pırıl. Niye endişelenmeyeyim?
Sadece buraya gelmeniz--
(Pırıl) Ali ve Ömer de senin çocukların unutma.
Doruk ve Nisan ne kadar önemliyse, onlar da o kadar önemli.
Önemli, tabii önemli Pırıl.
Sadece yani--
(Pırıl) Sizi ayırmaya gelmedim ben buraya.
Bahar'la baş başa kalmayın diye, koşmadım buralara kadar. Tamam mı?
Ben de çocuklarımı korumaya çalışıyorum.
(Pırıl) Eğer, kötü bir niyetim olsaydı...
...Nezir'in, Bahar'la çocukları kaçıracağını söylemezdim.
Git onları kurtar, demezdim sana.
Biliyorum Pırıl, biliyorum.
Onları sen kurtardın.
Bunun için sana minnettarım.
Hayatım boyunca da minnettar kalacağım.
Teşekkür ederim.
Rica ederim.
Münir, çok hızlı bir şekilde bir ev daha bulmanı istiyorum.
(Sarp) Çünkü burada, hep beraber birlikte olmamız...
...herkes için zor.
Değil mi Pırıl?
(Müzik)
Münir...
...dün gece, kimin öldüğünü öğrenebildin mi?
Yeliz diye bir kadın.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Sarp dış ses) Ben Aslı'yla Tunç'un, arkadaşınız olduğunu biliyorum ama...
...nereden arkadaşınız olduğunu bilmiyorum.
(Sarp dış ses) Nereden arkadaşınız, okuldan mı?
-(Doruk) Hayır. -Hayır.
Onlar bizim komşumuz.
Karşımızda oturuyorlar.
Ceyda abla, Yeliz teyze, Aslı'yla Tunç.
(Geçiş sesi)
-Sen tanıyor muydun? -Hayır, tanımıyordum.
Aslı'yla Tunç'un, anneleri olduğunu biliyordum.
(Duygusal müzik)
Dün gece Yeliz'in öldüğünü, Bahar asla öğrenmeyecek.
Tamam mı? Çünkü öğrenirse, onu burada tutamam.
(Duygusal müzik)
(Kapı açıldı)
Leyla.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
Buyurun Alp Bey.
(Gerilim müziği)
Senden, birini aramanı istiyorum.
Münir telefonunu ver.
Enver abi, acaba polise mi gitsek diyorum.
Bahar iyi mi, değil mi bir şey bilmiyoruz ki.
Ya başlarına, bir şey geldiyse?
Gördük bu adamların, nasıl canavar olduklarını.
Doğru diyorsun.
Hem zaten Bahar, habersiz bırakmazdı bizi.
Bence hata yaparsınız.
Neden?
Çünkü bu adamlar defalarca, polisten uzak durmanızı söyledi size.
Biz de polisten uzak durduk.
Ne oldu? Yeliz öldü.
Bekleyelim, Bahar da mı ölsün?
(Enver) Arif haklı. Bizim polise gitmemiz şart.
Biz kendi aklımızla, bu işin altından kalkamayız.
(Telefon çalıyor)
Dur bakayım.
Bilmediğim bir numara. Hayırdır inşallah.
(Telefon çalıyor)
Alo?
(Leyla ses) Enver Bey, sadece dinleyin lütfen.
Kızınızın ve torunlarınızın, iyi olduklarını haber vermek için aradım.
Kızınız birazdan sizi aradığında, ona...
...Yeliz Hanım'ın vefatından, bahsetmemenizi rica edeceğim.
(Leyla) Yoksa onu, burada tutamayız ve...
...hayatı tehlikeye girer.
Hepimizin hayatı tehlikeye girer.
Alo?
(Meşgul tonu)
Ne oldu, kimdi arayan?
(Enver) Tanımıyorum.
Bahar bizi arayacakmış.
(Enver) Yalnız aradığı zaman, Yeliz'in öldüğünü söylemeyin...
...yoksa onu burada tutamayız, dedi.
Hayatı tehlikeye girermiş.
Bahar sizi arayacağını söylediyse, demek ki durumu iyi.
O zaman, polise gitmenize gerek kalmadı.
Bilmiyorum, bilmiyorum.
Ama böyle bir şeyi, Bahar'dan nasıl saklayacağız?
Arifçiğim, çok tehlikeli bu adamlar.
Bahar'ı riske atamayız ki.
(Enver nefes veriyor)
Ben Hatice'yi tembihleyeyim eve gidince.
Bahar ararsa boş bulunmasın bari.
(Müzik)
Bahar nerede?
Dışarı çıktı. Gelir birazdan.
(Gerilim müziği)
Bir şeyi merak ediyorum.
Bize yeni ev bulunduğunda...
...sen burada mı kalmaya devam edeceksin...
...yoksa bizimle mi geleceksin?
(Gerilim müziği)
Çocukların yanına gidelim artık.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
(Müzik)
Ben gideyim, kaloriferi tamir etmişler mi bakayım.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Duygusal müzik)
Neden değiştirdiniz kıyafetlerinizi?
Bizimkiler daha rahat.
Evet daha rahat.
Tamam. Siz nasıl isterseniz.
Yani neyle rahat ediyorsanız, onu giyin tabii.
(Duygusal müzik)
Şimdi size, bir şey söylemek istiyorum.
Ali'yle Ömer...
...sizin kardeşleriniz.
Yani siz, onların ablası ve abisisiniz.
(Duygusal müzik)
Onlara, merhaba demek ister misiniz?
Tamam.
Nasıl isterseniz öyle yapın.
Hiçbir şey söylemeyebilirsiniz tabii.
(Duygusal müzik)
Sadece, şunu bilmenizi istiyorum.
Sizi çok sevdiğimi unutmayın, tamam mı?
Sakın unutmayın.
Siz benim her şeyimsiniz, canımsınız.
Canlarımsınız.
Tamam mı kızım, tamam mı oğlum?
(Duygusal müzik)
Nisan, benim ablam.
Tabii senin de ablan.
Ama bir tek, benim ablam.
Evet Dorukçuğum. Senin ablanım ben, onların değilim.
(Duygusal müzik)
Ee...
Biz valizleri yerleştirelim.
Odalar yukarıda mı?
Yukarıda da var, aşağıda da var.
Hangisini kullanabiliriz?
Hangisini isterseniz.
(Pırıl) Leyla bana yardımcı olur musun, bavulları yerleştirelim.
Sen çocuklara, göz kulak olur musun?
Tabii.
(Müzik...)
(Gülüyor)
(Müzik...)
(...)
Yenge, hadi sen eve git.
Ben otururum Ceyda'yla.
(Burun çekiyor)
Yok canım, ben de otururum.
(Gök gürlüyor) (Yağmur yağıyor)
Oturmayın ikiniz de.
Ben de zaten kalkıp, eve gideceğim birazdan.
Ne evi?
Hayatta bırakmam seni orada bir başına. Bize geleceksin.
Akşama iş var. Hazırlanmam lazım, eşyalarım evde.
Ne işiymiş bu?
Programa çıkacağım.
Bu gece, sahneye mi çıkacaksın sen?
Olmaz öyle şey canım.
Cenazem var dersin.
Patronlar da çok anlar ya, cenazem var dememden.
Dizlerime sıkarlar vallahi.
Hem zaten, ben bir başkasının yerine çıkıyorum.
Şimdi adam son dakikada, nasıl bulsun...
...benim yerime de bir başkasını?
(Gök gürlüyor) (Yağmur yağıyor)
Sen bilirsin.
(Duygusal müzik)
(Burun çekiyor)
Yenge, hadi ne olur eve git. Bak hasta olacaksın.
Hava buz gibi. Yağmur da yağıyor.
Burnunu da çekmeye başladın.
Ceydacığım, ben eve gideyim olur mu?
Olur, olur tabii. Hadi git.
Bak, gece kaçta biterse bitsin...
...hemen bize geleceksin, tamam mı?
(Hatice) Al şunu.
Tamam. Merak etme.
-Hadi güle güle. -Görüşürüz.
(Duygusal müzik)
(Yağmur yağıyor) (Yürüyorlar)
(Duygusal müzik)
Leyla, sen burada kalırsın çocuklarla.
Biz de yukarıdaki odada kalırız Sarp'la.
(Gerilim müziği)
Niye öyle baktın?
Yok yani, ben sadece--
(Kapı vuruluyor)
Gel. (Kapı açılıyor)
Pırıl Hanım, ben gidiyorum.
Kalorifer halloldu.
Benden bir isteğiniz var mı?
Yok da sadece merak ediyorum.
Bahar nerede?
Bilmiyorum.
Ne bileyim, kavga falan etmiş olabilirler mi?
Gitmiş olabilir mi yani?
Sanmıyorum.
Çocuklarını bırakıp gitmez.
Ayrıca, araba da kapıda.
Allah Allah!
Peki nerede bu kadın?
(Duygusal müzik)
(Bahar ağlıyor)
(Duygusal müzik)
Arifçiğim, bak yer var şurada, sağda park etsene oraya.
Ben hiç gelmeyeyim Enver abi.
Yarın görüşürüz zaten. Ben gelip alırım sizi.
Beraber gideriz cenazeye.
Sen nereye gidiyorsun şimdi?
Benim biraz mahallede işim var.
Ne işin var?
Babamı bulacağım.
Ne yapacaksın babanı canım?
Acısını, dostlarla paylaşmalı insan.
Otururuz, Yeliz'i yâd ederiz.
Enver abi.
Babam, o akşamın hesabını bir versin bakalım.
Kalp krizi numarası nereden çıkmış, bir anlatsın.
Yapma Arif, olur mu öyle şey?
Baban o senin.
Babam.
O yüzden, onun ciğerini bilirim ben.
(Gerilim müziği)
-Peki, yarın görüşürüz. -Tamam.
(Araba çalıştı)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
Annem daha gelmemiş.
Terliği burada.
O zaman arayayım ben onu hemen, dur.
(Kapı vuruluyor)
(Kapı açıldı)
-(Enver) Hatice, hoş geldin. -Hoş bulduk.
-(Şirin) Hoş geldin anne. -Hoş bulduk canım.
Bak, ne söyleyeceğim sana.
Beni biri aradı az önce.
Bahar iyiymiş, bizi arayacakmış.
-Öyle mi? -Evet, evet.
Sarp arattı herhâlde.
"Yeliz'i sakın söylemeyin" dedi.
Bizim, Ceyda'yı da tembihlememiz lazım.
Sahi nerede o?
Evine gitti.
Neden?
Bu akşam, programa çıkacakmış da.
(Gerilim müziği)
Oğlum.
Lan bitti ya, bu gene bitti.
Doldur şunu ya, doldur.
Çok içtin abi be.
Ya, yürü git!
Doldur sen, karışma!
Hadi!
(Hüzünlü müzik)
(Arif) Talat, babam nerede?
Yok, gelmedi.
Evde tabii.
Başka nerede olacak?
Arif!
Meyhaneye bak istersen.
(Hüzünlü müzik)
Ölmüş dediler ya.
Ölmüş.
Bayağı ölmüş.
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği)
Arif!
Sen... Sen misin oğlum?
(Yusuf) Oğlum!
Arif mi bu, benim Arif mi bu?
Evet, senin Arif.
Konuşacaklarımız var seninle.
Konuşamayız.
Ben çok yorgunum.
Hâlime baksana.
Çok çalıştım, çok.
Sonra konuşuruz, sonra.
Sonra.
Çıksana sen biraz dışarı.
(Kapı açıldı)
(Kapı gıcırdadı)
Ya yağmur, yağmur mu başladı?
Evet, yağmur başladı.
Doktorlar, kalbini ameliyat edeceklermiş.
(Arif) Buradan böyle yaracaklarmış.
(Arif) Kalbini dışarı çıkaracaklarmış.
Tamir edip, tekrar geri yerine koyacaklarmış.
Hayır, hayır!
Ben var ya, ben...
...fişek gibiyim, fişek.
Kriz geçirdin o gece.
Kim?
Kriz geçirdin o gece, diyorum!
Evet, evet.
Numara yaptım ben, numara.
Benim kalbimde, hiçbir şey yok.
Ne akıllısın sen öyle.
Bizi evden uzaklaştırmak için yaptın, değil mi?
Niye yaptın?
Niye?
"Oğlunu öldürürüz. Öldürürüz Arif'i" dediler.
O saatte evden çıkarın, deyince...
Yoksa dediler ki; "Onun, Arif'in kafasına...
...kafasına kafasına...
...sıkarız" dediler.
Ondan yani.
Kim dedi?
Şeytana benzeyen bir adam.
Üç... Üç kulağı vardı.
Tam, üç kulak.
Hatta kulağın biri buradaydı.
Bir baktım, adamın üç kulağı var.
Ben de tamam o zaman dedim.
Para da verdiler tabii.
(Gerilim müziği)
(Kuş ötüyor)
(Leyla) Ağza sokulmaz onlar.
(Leyla) Gel bakalım buraya.
(Leyla) Aç. Aç, aç, aç.
Hopp.
(Leyla) Alalım onu, gel.
(Leyla) Gel, aç ağzını.
(Müzik)
O adam kimdi?
(Sarp) Hangi adam oğlum?
Biraz önce giden abi mi?
Evet.
O adam...
...Münir abi.
Benim yardımcım.
O abla, sizin komşunuz mu?
Hayır, komşumuz değil.
(Sarp) O ablanın adı Leyla.
(Sarp) Leyla şey...
...bizim...
...Ali'yle Ömer'e bakmamıza, yardım ediyor.
Ceyda abla da anneme yardım ediyor.
Yeliz teyze de ediyor.
(Nisan) Annem nerede kaldı?
Çok oldu gideli.
(Sarp) Haklısın kızım.
Ben...
...şimdi o zaman, annenize bakayım. Siz Leyla ablanızla oturun, olur mu?
Ama çocuklar, ben de çok merak ettim.
Arabayla gidip, bakıp hemen geri döneceğim. Tamam mı?
Biz de gelelim.
Ben de annemi arayacağım.
(Kapı açıldı)
(Bahar) Ben geldim.
(Bahar) Merhaba. Biliyorum, sizi çok merakta bıraktım.
Geç kaldım ama dönüşte yolu bulamadım.
Başka bir yola sapmışım.
O yüzden, kayboldum zannettim ama geldim.
Ne oldu, siz niye üstünüzü çıkarttınız?
Ne oldu, bir şey mi oldu?
Bir şey mi var?
(Gerilim müziği...)
(...)
Bahar, içeride biraz konuşabilir miyiz?
(Pırıl) Merhaba.
(Gerilim müziği)
Ben Pırıl.
(Gerilim müziği)
Merhaba, ben Bahar.
Sonunda tanışabildik anca.
Evet ya, anca.
(Bahar) Memnun oldum.
Siz tanıştınız mı Pırıl teyzenizle?
Evet.
-Nisan'la Doruk'la tanıştınız sanırım. -Tanıştık.
Teşekkür ettiniz mi ona, her şey için?
Hediyeler için, kıyafetler için teşekkür ettiniz mi?
Evet.
Her şey için çok teşekkür ederiz.
Bir şey değil.
Ben Ali'yle Ömer'le tanışmadım. Onlarla da bir tanışayım.
(Bahar) Ali, Ömer.
Hangisi Ali, Ömer? Hangisi Ali?
-Ali. -Ali.
Merhaba Ali.
(Bahar) Ne tatlısın sen, maşallah sana.
(Bahar) Merhaba Ömer. Sen de çok tatlısın.
Siz tanıştınız mı bakayım, Doruk'la Nisan'la, ha?
(Bahar) Doruk, sizin abiniz.
(Bahar) Nisan da sizin ablanız ya.
Kardeşsiniz siz.
(Gerilim müziği)
Ben dışarıda bir şey düşürdüm galiba, bir ona bakayım, onu bulayım geleyim.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Kapı açıldı)
Bahar!
-Efendim? -Bahar!
Bahar, dinler misin lütfen?
Bahar!
Lütfen!
-Üzüldüm. -Bahar!
-Efendim? -Lütfen!
-Ne? -Bak yemin ederim...
Yemin ederim bilmiyordum. Geleceklerinden haberim yoktu.
Nezirler, Pırıl ve çocukların yerini tespit ettikten sonra...
...mecbur kalmışlar gelmeye. -Tamam.
-Yemin ederim. -Tamam Sarp tamam, sorun değil.
(Bahar) Sorun değil. Tabii ki de gelecekler.
Onlar senin karın ve çocukların, tabii ki de gelecekler.
Ben zaten onun için çıkmadım dışarı, düşürdüğüm şeyi arıyorum.
Neyi düşürdün, neyi arıyorsun?
(Hüzünlü müzik) (Kuş ötüyor)
Bahar!
Bahar, yemin ederim bilmiyordum. Mecbur kalmışlar.
-Tamam. -İnan bana ne olur.
Sarp tamam, tamam!
Tamam, benden özür dileme!
Burada olmaması gereken kişi benim, o değil.
Git karından özür dile, tamam mı?
Git, ondan özür dile.
Hadi.
Bahar!
-Bahar! -Sarp! Git hadi, git ya!
Git özür dilerim, de!
Bahar'ı, buraya getirmek zorunda kaldım de.
Buna mecbur kaldım de, özür dilerim de.
Burada benimle olduğun için, git karından özür dile.
(Bahar) Benden değil.
-Bahar! -Bırak!
-Ne olursun Bahar! -Tamam bırak!
Dokunma bana! (Tokat attı)
(Müzik...)
(...)
(Duygusal müzik)
(Kuş ötüyor)
(Gerilim müziği)
(...)
Ne yapıyorsunuz burada, siz niye oynamıyorsunuz?
Ha?
Biz de oynayalım mı, ister misiniz?
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği)
Aradığın şeyi bulmuşsundur umarım.
Efendim?
Kaybettiğin şeyi diyorum.
(Pırıl) Buldun mu?
Hayır, bulamadım.
Ama zaten, çok da önemli bir şey değildi.
Sadece anısı vardı.
(Gerilim müziği)
(...)
Hadi biz de oynayalım, ha?
(Yürüyor)
(Erkek dış ses) Anahtarla açılmıyor abi.
(Erkek 1 dış ses) Açılmıyorsa vur kapıyı, kır!
(Erkek 1 dış ses) Aç kapıyı, aç!
(Erkek dış ses) Açın dedim size!
(Erkek dış ses) Nerede kadın söyleyin, Bahar nerede?
(Hatice dış ses) Ne yapacaksınız onları?
(Hatice dış ses) Kimsiniz siz, ne arıyorsunuz burada?
(Erkek 1 dış ses) Sizinle bir işimiz yok. Bahar ve çocukları alacağız.
(Hatice dış ses) Yok Bahar burada, hadi gidin!
-(Hatice dış ses) Bırak kolumu, bırak! -(Erkek dış ses) Zorluk çıkartma!
(Hüzünlü müzik...)
(...)
(Kilit açıldı)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Hüzünlü müzik...)
(...)
(Erkek dış ses) Bahar nerede dedim ulan size!
(Geçiş sesi) Bahar nerede dedim ulan size!
-Çıkın be! -Bahar nerede?
Bırak arkadaşımı! Arkadaşımı bırak!
-Bırak arkadaşımı! -Nerede dedim lan!
-Bırak arkadaşımı! -Bahar nerede dedim! Bahar nerede?
(Silah sesi) (Bağırıyorlar)
(Geçiş sesi)
("Selda Bağcan - Ahmet Kaya - Dostum Dostum" çalıyor...)
(...)
"Öyle bir yerdeyim ki"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Dostum dostum güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
(Yeliz gülüyor)
-(Ceyda dış ses) Paralarım ben seni şimdi! -(Yeliz dış ses) Ne yapıyorsun?
-Gebertirim lan seni! -Ne biçim konuşuyorsun lan, sen benimle?
(Bağırıyor)
(Boğuşuyorlar)
Allah'ın cezası!
(Vuruyor)
(Isırdı)
Ne yapıyorsun be?
(Gülüyorlar)
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
Ben sana bir kahve yapayım.
Otur, otur istemem.
(Kuş ötüyor)
Gitti be kadın hiç yoluna.
Gencecik.
(Talat) İki çocuk anasız.
Kadere bak be.
(Hüzünlü müzik)
Bahar da gitmiş diyorlar.
Kocasıyla.
Kim diyor?
Yusuf amca, çocuklara söylemiş sabah.
Kocası geldi aldı götürdü temelli, diye.
Yusuf amca tabii.
Başka kim diyecek?
Allah belasını versin onun!
Sen de hep olmayacak kadınları seviyorsun be oğlum.
Üzüntü oluyor sonra.
Başkasının sevinci olacağına...
...Bahar'ın üzüntüsü olsun.
Mutlu aşk yoktur, diyorsun yani..
Hayır, yok.
Öyle demiyorum.
Mutlu olmak şart değil, diyorum.
Seviyorsan eğer.
(Hüzünlü müzik)
-Emre. -Hoş geldin güzellik.
Oğlum ne haber?
İyi.
Hiç öyle, sevinmiş gibi bakma.
Geldi başımın belası, bakışını gördüm.
Hoş gelmiş başımın belası, bakışıdır o.
Hatta belki de şey bakışıdır.
Acaba İdil, ne istemeye geldi?
(İdil) İşten atıldım.
Alkolden mi, yoksa işe geç kalmaktan mı?
İkisi birden.
-Ve? -Ve param bitti.
Acaba diyorum, yine burada mı çalışsam?
Onu unut.
Peki, bir süreliğine evine taşınabilir miyim?
Onu da unut.
Bak almamışsın işte, Emine’nin yerine başkasını.
Kasaya bakarım hem.
Birini aldım. Adı Bahar.
Yeni başladı.
Nerede bu Bahar?
Ben niye göremiyorum bu Bahar'ı?
Bugün gelmedi.
Daha yeni işe başladı ve gelmedi, öyle mi?
Oo. Ben böyle yapınca, kovuyorlar.
Sabah evine gittim kızım. Karşı komşusu öldürülmüş, dün gece.
Kızcağız, o yüzden gelmemiş.
Ne?
Sen niye iş edindin, böyle bir günlük kızı?
Sabah evine gitmeler, bakmalar, sormalar falan.
Ya, şurada oturuyor zaten kız. Bursa’ya gitmedim.
Allah Allah!
Onda da şey varmış.
Herhâlde ondan etkilendim.
Ta evine kadar gittim falan.
(İdil) Ne varmış?
Aplastik anemi.
Ama o atlatmış.
Gelmeyince merak ettim.
Anladım.
Verdiği telefon da kapalı.
O kadar düzgün bir kız ki görsen.
(Emre) Öyle habersiz, çekip gidecek biri değil yani.
İki de çocuğu var.
Çok ihtiyacı vardı işe.
Tamam, gel çalışabilirsin dediğimde, o kadar sevdindi ki bin kere teşekkür etti.
Yani, öyle bahsettiğin gibi biriyse...
...utanır o, gelemez işe.
(İdil) Sen al beni geri.
Aslında doğru söylüyorsun.
Gerçekten mi?
Hemen başlayabilir miyim?
(Emre) Yok, onun için demiyorum.
Utanır dedin ya Bahar için.
Ben gidip, mahallesine haber vereyim.
Döndüğü zaman, işinin başına gelebilir diye.
Emre saçmalama!
Şu el âlemin kızı için uğraşacağına, tatlış kuzenine bir yardım etsene.
Tatlış kuzenime...
...tabii ki yardım ederim.
Emre, bana balık verme.
Ne yapayım? Balık tutmayı mı öğreteyim?
Hayır, banka soymayı öğret.
Yaa! (İdil gülme sesi)
Ne yapacağım biliyor musun?
Senin bu iyiliğine karşılık...
...bugün burada çalışacağım.
Hayır, ben kendim hallederim.
Hayır, çalışacağım.
Hem eleman eksiğin de var.
Cık.
Bana bak, sakın bir şeyi kırma lütfen.
Hişt! Bana bak, yemişsin yine koca ekmeği!
Kız açım ben. Aa!
Bütün gün çalıştım.
İnsan bir lokmacık, arkadaşına da bırakır bari! Cık!
Açım!
(Duygusal müzik...)
(...)
(Ceyda dış ses) Yelloz, hadi çorbaları koyuyorum. Hadi gel.
Yelloz!
(Duygusal müzik...)
(...)
Ne oldu?
Yani, niye öyle koşup geldin?
Kötü oldum yukarıda.
Bahar'ın evini temizledim de.
Bir de merdivenleri falan yıkadım.
Sen niye temizledin?
Hallettirirdim ben onları.
Başkasına mı temizlettirecektim, arkadaşımın...
...kanını?
Oraları hallettim de bizim eve geçince, fena oldum.
Kokusu geldi burnuma.
Artık hayal miydi, gerçek miydi bilmiyorum ama...
...Yeliz tütüverdi öyle burnumda işte.
Duramadım, attım kendimi dışarı.
İyi işte, otur burada.
Ben de oturuyorum zaten. Bir şey yaptığım yok.
Birisi aradı Enver abiyi.
Baharlar iyiymiş.
İyi bari.
Bir de şey demiş arayan.
(Telefon çalıyor)
Alo, Kamil?
Arif oğlum, ben sabahtan beri şu Yeliz denen kadını arıyorum.
Senin orada oturuyormuş (Bip) dolandırıcı!
Ne diyorsun sen?
Ne (Bip) ne dolandırıcısı?
(Kamil ses) Dolandırıcı tabii oğlum. Avansı aldığı gibi kaçmış.
Benim hanım bir gün görmüş onu, insan sanmış acımış.
Vermiş avansı.
(Kamil ses) Ben geliyorum zaten. Göstereceğim o (Bip)!
Kadın öldü be, öldü!
(Arif ses) Öldürdüler, dün gece kadını.
(Arif ses) Ne sahtekârlığı, ne dolandırıcılığı?
Gel de ben senin ağzını burnunu kırayım!
Gelsene erkeksen!
Tövbe tövbe!
(Ceyda) Kim o be?
Yeliz'in işe girdiği yerin sahibi.
Tutturmuş Yeliz avansı alıp, kaçtı diye.
O Yeliz'e mi diyor, dolandırıcı diye?
O (Bip)!
Benim arkadaşıma, sahtekâr mı diyor?
Tamam, Ceyda.
Haberi yoktu zaten onun da.
Bilse der mi?
Benim de zaten tepem attı. Bakma sen bana.
Nereden bilsin, öyle bir şey olduğunu!
(Ceyda) Sen ne diyorsun be, ha?
Yok öyle yağma.
Oo, ne şey canım öyle anlamadan, dinlemeden insanları suçlamak!
Nerede bu herifin dükkânı?
Arif, devirme bana gözlerini! O herifin dükkânı nerede?
Tamam, Ceyda tamam.
(Ceyda) Ne tamamı be!
Söylesene, şu dükkânın yerini!
Gideyim de geberteyim şu herifi ha! Suratının ortasına böyle tüküreyim!
Tamam, Ceyda tamam.
Bak, ayağa kaldırdın mahalleyi. Otur iki dakika.
(Ceyda) Ne oturacağım be! Sen otur kös kös!
Ben gidip, ümüğünü sıkacağım o (Bip)!
Bir de senin deliliğinle mi uğraşacağım ben, bunca derdin arasında!
Ne halt ediyorsan et.
Git, nereden buluyorsan bul adamı.
Daha fazla rezil et kendini.
Tamam, söyleme.
Söyleme be! Söylemezsen söyleme!
Sanki çok umurumdaydı rezil olmak.
Hem nedir yani, sen bulamayacağımı mı zannediyorsun o dükkânı ha?
Bulamayacağımı mı zannediyorsun?
(Emre) Ceyda?
(Müzik)
Ceyda sen misin?
Sensin tabii.
Evet, benim.
Sen kimsin?
Nasıl yani?
Ha.
Hatırladım.
Şey, bizim şeydeki çocuk.
Evet, şeydeki çocuğum.
Sen hasta mısın? Benim ben, Emre.
Ne demek öyle, o şeydeki çocuk?
Dedim bu mahalleyi inleten sesi, bir yerden tanıyorum ben.
Deli Ceyda! Gel buraya!
(Emre) Kaç yıl oldu?
Şaka gibi, seni burada buldum.
(Emre) Senin ne işin var burada?
Ben o kadar zamandır, seni arıyorum ki. Bir sürü insana sordum.
Kimse yerini yurdunu bilmiyordu.
Annene bile gittim.
Kızım neden susuyorsun? Konuşsana, bir şey söylesene.
Ee...
Kusura bakma.
Bizim cenazemiz var da.
Kafam, pek yerinde değil.
Konuşamayacağım şimdi.
Sonra konuşuruz. Sen kusuruma bakma.
(Müzik)
Beraber kaldığı arkadaşını öldürdüler dün gece.
(Arif) Yanında öldürdüler.
Yanında mı?
(Emre) Ah ya!
Biz Ceyda’yla çocukluk arkadaşıyız.
Ben de bu sabah öğrendim, burada birinin öldürüldüğünü.
Nereden duydun?
Benim orada çalışan personele bakmaya geldim.
Kız daha dün işe girdi, bugün ortadan yok oldu.
Meğerse cinayettenmiş.
(Emre) Kızcağız, o yüzden gelmemiş işe.
(Emre) Ne acayip. Ceyda'yla aynı apartmanda oturuyorlarmış.
Sen tanıyor musun?
İki tane küçük çocuğu var. Bahar Çeşmeli.
Kocası ölmüş.
Tanıyor musun?
Tanıyorum. Bizim kiracı.
Ama şimdi anasında.
(Emre) Duydum.
Geldiğinde söyler misin çekinmesin, gelsin kafeye.
İşi onu bekliyor.
Olur. Söylerim.
Sağ ol.
-Bu arada ben Emre. -Arif.
Memnun oldum.
(Emre) Başınız sağ olsun.
Dostlar sağ olsun.
Nereden biliyorsun, kocasının öldüğünü?
Efendim?
Bahar’ın kocasının öldüğünü, nereden biliyorsun?
Kendisi söyledi.
(Emre) Hayırdır neden sordun?
Pek dili varmaz da normalde. Ondan sordum.
(Müzik...)
(Kapı vuruluyor)
Ne oldu?
Sana bakmaya geldim, nasıl oldun diye.
Nasıl olacağım işte.
Nefes alıp veriyorum.
(Müzik)
Emre denen o adam, Bahar’ın patronuymuş.
Ha. Biliyorum.
Sen nereden biliyorsun?
Sana ne Arif?
Nereden biliyorsam biliyorum.
(Ceyda) Allah Allah!
Niye gelmiş peki?
Ne istiyormuş?
Bahar'ı sordu.
Nerede dedi.
Ha.
Sen ne dedin peki?
Ne oldu? Buldun mu kızı?
Yok, çocuklarıyla beraber gitmiş.
Dönünce gelsin diye, haber bıraktım.
Gelmez oğlum o artık.
Cinayet olmuş. Dönmez bir daha. Sıyırmıştır kafayı.
Canım kuzenim Bahar gelmese bile, senin bir daha...
...burada çalışmak gibi bir şansın yok, bunu unut.
Ama ben bugün çok güzel çalıştım. Sor çocuklara.
Senin bir gün güzel çalışmanda, bir sorun yok zaten.
İkinci günde sorun var.
Ama herkes, ikinci bir şansı hak eder derler.
Ama kimse 102. şansı hak eder, demezler.
Bana bak.
-Bugün kimi gördüm biliyor musun? -Kimi?
Deli Ceyda'yı. Babaannemin orada vardı ya.
O kimdi ya, Deli Ceyda?
Sarışın, böyle çok yaramaz.
Sürekli ağaçların üzerine çıkıyordu.
(Emre) Oradan, sürekli elma atıyordu herkese.
(Emre) Bir kere, sana da geldi hatta elma.
Ee, sen nereden hatırlayacaksın.
Küçücük kızdın tabii.
Hatırladım.
Hani annen kızıyordu sana, onunla oynuyorsun diye.
Evet, o.
O da Bahar'ın komşusuymuş.
Hayat ne garip.
İşe bak. Dört koldan Bahar akını.
(Müzik)
Sen ne yapıyorsun oğlum?
Bir ev.
Ev mi?
Ne güzelmiş.
Şarj aleti geldi mi?
Ha, geldi. Ben taktım şarja.
(Bahar) Ben bir telefon edip hemen geliyorum, tamam mı?
Bahar.
Yalnız tek bir arama ve kısa tut lütfen.
(Müzik)
Size çay yapmamı ister misiniz?
Yok, içmeyeceğim ben.
Enver, Osman Beylerin o büyük tenceresini alır mısın?
Yarın helva kavuracağım.
Bizimkiler küçük gelir.
(Telefon çalıyor)
Kim arıyor?
Bilmiyorum ki kapattı.
Gizli numara diyor.
Bahar'dır belki.
Yeniden arar.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
Alo?
Arif?
Bahar? Sen misin?
Benim.
Nasılsın? Çocuklar nasıl?
İyiyiz. İyiyiz çok şükür.
Herkesi de arayıp söyle, bizim iyi olduğumuzu tamam mı?
Ben arayamıyorum.
Sadece, tek bir kişiyi arayabiliyorum çünkü.
Olur. Söylerim.
Asıl siz nasılsınız?
Bizden sonra bir şey olmadı, değil mi?
O adamlar, size bir şey yapmadılar değil mi?
Arif?
Yok! Yok, hayır!
Herkes iyi merak etme.
(Bahar ses) Çok şükür.
Aklım hep sizdeydi.
O kadar korktum, o kadar merak ettim ki.
(Bahar ses) Arayamadım da. Delirecektim.
Biz bir süre daha, burada kalmak zorundayız Arif.
Ne zaman dönebiliriz bilmiyorum.
Tamam.
Siz iyi olun da beklerim ben.
Yani bekleriz biz.
Şimdi kapatmam lazım.
Kapat.
Arif.
Efendim?
Dikkatli ol.
Siz de.
Hoşça kal.
(Duygusal müzik...)
(...)
Bana tabak koymasaydın kızım.
Hiç iştahım yok.
Olmaz öyle şey.
Bir şeyler yemen lazım anne.
Hem bak, Bahar da iyiymiş.
(Şirin) Hadi.
Çok şükür iyilermiş.
(Hatice) Baban da Ceyda'ya taktı.
Bu gece, sahneye çıkmasın diyor.
Sanki bizim söylememizle olacak.
Mecbur kız belli ki.
Ayy, aman anne.
Onlar öyle insanlar.
Pavyonda da her gün, birileri vuruluyordur.
Ceyda alışkındır.
(Şirin) İki gün ağlar unutur.
(Şirin) Babamı çağırsam mı?
Sen zahmet etmeseydin. Leyla hazırlardı.
Yo, önemli değil. Ben seviyorum, mutfakta vakit geçirmeyi.
İyi. Ben yardım edeyim sana.
(Bahar) Gerek yok.
Ben hallederim.
Tamam.
Nasıl istersen.
(Müzik...)
(...)
Ben Ali'yle Ömer'e bir bakayım.
(Müzik)
(Doruk) Yapboz sever misin?
Tabii severim.
İstersen gelebilirsin.
İsterim tabii oğlum.
İstemez miyim?
O zaman, hadi bakalım.
Önce yeşilleri mi diziyoruz?
-Evet. -(Sarp) Tamam.
-(Sarp) Hadi bakalım. -Ben size toplayacağım.
Tamam, oğlum.
(Müzik...)
(...)
Hadi, bitirelim o zaman şu yapbozu. Hadi.
(Sarp) Aferin oğlum.
(Ayak sesi)
(Fermuar kapanıyor)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Burun çekiyor)
Siz burada mıydınız?
Bunlar çocukların valizinde kalmış da.
Ben de getireyim, yerleştireyim dedim.
Çocuklar ne yapıyor?
Onlar odadalar, oynuyorlar.
O kadın...
...kocamın eski karısı. Onlar da çocukları.
Anladım efendim.
Bana bir şey açıklamanıza gerek yok.
Teşekkür ederim.
Ama senden bir şey rica edeceğim.
Birincisi; burada Alp'e...
...Sarp Bey demeye özen göstermeni istiyorum.
(Pırıl) İkincisi de...
...biz otelden alelacele ayrılmaya mecbur kaldık.
Münir Bey bizi gelip aldı...
...Sarp Bey sorarsa, böyle anlatırsın.
Pırıl Hanım da Münir Bey de korku içindeydi, dersin.
Başka hiçbir şey bilmiyorsun.
Tabii Pırıl Hanım.
(Rende yapıyor)
(Duygusal müzik...)
(Rende yapıyor)
-Leyla yardım etseydi. -Gerek yok.
Leyla Hanım'ın, bana yardım etmesine gerek yok.
Ben zaten her gün, çocuklarıma yemek yapıyorum.
Yani ben...
...yorulma diye.
Yorulmayayım diye?
Sen benim son beş senedir, ne kadar yorulduğumu biliyor musun?
Sabahın köründe kalkıp, çocukları okula götürmenin...
...işe gitmenin...
...oradan çıkıp, çocukları okuldan almanın, eve dönmenin...
...her şeyi, kendi başıma yapmanın...
...yalnız başıma yapmanın...
...ha bir taraftan da hasta olmanın...
...beni ne kadar yorduğunu, sen biliyor musun?
İki tane havuç rendeliyorum diye ben yorulmam, merak etme.
(Rende yapıyor)
Haklısın.
(Nisan) Baba!
Sen git onlarla ilgilen.
Benim için yapabileceğin en iyi şey bu.
Hatta tek şey bu.
(Rende yapıyor)
(Nisan) Baba!
(Duygusal müzik)
Ali'yle Ömer yatacaklar. Onlara, iyi geceler demek ister misin?
Olur.
Onlar, bizimle yemeyecekler mi?
Onlar yemeklerini çoktan yediler.
Çok küçük oldukları için, erken yatmak zorundalar.
Babam.
Efendim kızım?
Biz bu gece, nerede yatacağız?
Odanızda yatacaksınız kızım. Kaloriferler yapıldı.
Tabii yine de annenize sorarız.
Peki, sen nerede yatacaksın?
(Sarp) Burada yatacağım oğlum.
Dün gece yattığım yerde.
Ali'yle Ömer kiminle uyuyacak?
Ali'yle Ömer, Leyla ablalarıyla odalarında uyuyacaklar.
(Sarp) Siz de annenizle odanızda uyuyacaksınız.
Sen, Pırıl teyzeyle mi uyuyacaksın?
(Gerilim müziği)
Hayır kızım, ben burada uyuyacağım.
Niye?
Evet, ben de merak ettim. Niye?
Her zaman, yattığın yerde yatmalısın bence.
Karının yanında.
Değil mi Bahar?
(Gerilim müziği)
Tabii, öyle.
(Bahar) Tabii. Biz dün burada yattık. Çünkü ev çok soğuktu.
Ama bu akşam, herkes kendi odasında yatacak. Tamam mı?
Ama ben, babamla uyumak istiyorum.
(Gerilim müziği)
Sizin ortanızda, uyuyabilir miyim?
(Masaya vuruyor)
Hayır olmaz.
(Bahar) Olmaz oğlum.
Ama onun yerine, şöyle yapalım...
...ben burada yatayım, siz yukarıda babanızla yatın. Olur mu?
Tabii, Pırıl teyzeniz izin verirse.
(Pırıl) Gerek yok, senin rahatsız olmana.
Dorukcuğum bizimle uyuyabilir. Sevinirim ben.
Tabii, sen izin verirsen.
(Gerilim müziği...)
(...)
Tabii, olur. Eğer çok istiyorsan.
-(Doruk) Teşekkür ederim. -Rica ederim bir tanem.
(Öpüyor)
(Gerilim müziği)
(Üflüyor)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Ceyda dış ses) Ay yeter be sabah sabah, car car car! Aa!
Kız ne var be?
Benimki yine tersinden kalkmış. Şarkı söylüyoruz şurada.
Kafam şişti.
Bugün benim ilk iş günüm. Hadi gel, azıcık yolcula beni.
Bir sarıl, bir öp de şans dile.
(Ceyda) O ne be öyle? Okula yeni başlamış çocuk gibi.
(Ceyda dış ses) İyi tamam. İlk iş günün tamam.
(Ceyda dış ses) İyi hadi uğurlar ola. Bereket versin.
Geri zekâlı Ceyda.
Allah seni kahretsin.
Geri zekâlı Ceyda. Allah seni kahretsin!
(Kapı açıldı)
Ne oluyor be?
"Dingo'nun Ahırı" mı burası? Ne giriyorsun öyle tangır tungur?
"Dingo'nun Ahırı" değil güzelim.
Benim ahırım. Canım nasıl isterse, öyle girerim.
Ne o suratın?
Gözüm alerji olmuş benim.
(Burun çekiyor) Geçer birazdan.
Çabuk geçsin o zaman. Millet, ağlamış suratlı karı görmek istese...
...evinde oturur.
Tamam, geçer birazdan.
(Ceyda) Hadi git.
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği)
(Yeliz dış ses) Gülüm kaçta gelirsin akşam.
(Yeliz dış ses) Çok boyuyorsun sen gözünü.
(Yeliz dış ses) Gülüm bak senin saçın çok fena oldu.
(Yeliz dış ses) Azıcık keselim uçlarından.
(Duygusal müzik)
(Kapak açıyor)
(Yeliz dış ses) Gülüm, bence kırmızı sana çok yakışıyor.
(Duygusal müzik)
(Yeliz dış ses) Gülüm az iç. Çok çabuk sarhoş oluyorsun bence sen.
(Duygusal müzik)
(Burun çekiyor)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
Ne yapmaya çalışıyorsun sen?
Ne gibi?
Aşağıda oynadığın tiyatro neydi?
Tiyatro mu?
Evet, bütün bu saçmalıklar.
(Kapıya vuruluyor)
(Kapı açıldı)
(Duygusal müzik)
Gel içeri oğlum.
(Ayak sesi)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kapı kapandı)
(...)
(Nisan) Anne.
Geldim kızım.
(Duygusal müzik)
(Kapı kapandı)
Gitti mi Doruk?
(Bahar) Hıhı. Onların yanında.
O çok aptal bir çocuk.
Nisan.
(Bahar) Neden böyle bir şey söylüyorsun kardeşin için?
Aptal değil o.
Sadece babasını çok özleyen ve onun yanında olmak isteyen bir çocuk.
(Duygusal müzik)
Bunun için ona kızmanı istemiyorum.
Babasının yanında uyumak istediği için, kendini suçlu hissetmemeli.
(Bahar) Tamam mı?
(Duygusal müzik)
Ama sen...
Ne olmuş bana?
O orada uyuyacak diye, sen çok üzüldün.
Gel bakayım buraya.
(Duygusal müzik)
Ben böyle bir şeye üzülmem.
Sizi mutlu eden şey, her zaman beni de mutlu eder.
Bunu sakın unutma, tamam mı?
(Duygusal müzik)
Hadi, sana bir hikâye anlatayım. Olur mu?
-Olur. -Olur.
Ne anlatayım, ne istersin?
Hikâye değil de...
...hani ben rüyamda, Yeliz teyzemi görmüştüm ya?
-(Bahar) Evet. -Sen de görmüştün.
-Ama anlatmadın. -Doğru söylüyorsun. Anlatmadım.
-Nasıldı rüyam... -(Nisan) Ya da şey...
...Yeliz teyzeyle ilk tanışmanızı anlatsana bana.
Nerede tanıştınız?
-Ben sana bunu anlatmadım mı? -Yok anlatmadın.
Aa! Nasıl anlatmadım?
O zaman, uzan bakalım şöyle.
(Bahar) Gel bakalım.
(Bahar) Şimdi... (Boğaz temizliyor)
Biz Yeliz teyzenle...
...nerede tanıştık, biliyor musun?
Yangın merdiveninde.
(Bahar) Ya.
(Gülüyor)
Benim konfeksiyonda çalıştığım zaman...
...yangın merdivenine çıkmış bir şeyler yiyordum, çay içiyordum.
(Geçiş sesi)
-Ayşe! -Efendim?
Senin adın Ayşe değil ki, neden cevap veriyorsun?
-Bir an boş bulundum da. -Yeliz ben. Yeni kızım.
Memnun oldum. Ben Bahar. Hayırlı olsun.
(Yeliz nefes alıyor)
Ben seni içeride gördüm ama sen dalmış çalışıyordun. Beni fark etmedin.
(Bahar) Kusura bakma. Kafam biraz dalgın.
Sende de benim gibi çocuk varmış, koca yokmuş, öyle mi?
Bazen sen de kendi hayatın bitmiş gibi hissetmiyor musun?
Hayır.
(Gülüyor)
Ay âlem kızsın vallahi!
Bence, biz seninle çok iyi arkadaş olacağız.
(Geçiş sesi)
Yeliz teyzemi çok özledim.
Ben de.
(Bahar) Hadi yum artık gözlerini.
(Duygusal müzik)
("Vay" çalıyor)
"Her ayrılık zor"
"Bin yıldır söylüyorum"
"Öğrenmiyor kalp"
"Görüldüğü üzere durumum"
"İnsan biraz olsun akıllanmaz mı"
"Büyümez mi er geç"
"Yanardağ gibi için, için sönmez mi"
"Bu sinsi ateş"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
(Duygusal müzik...)
(...)
"Bu zor günler de"
"Elbet geçer bir gün"
"Herkes farkında"
"Herkes nasıl üzgün"
"İnsan biraz olsun akıllanmaz mı"
"Büyümez mi er geç"
"Yanardağ gibi için, için sönmez mi"
"Bu sinsi ateş"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
"İyice beter"
"Vay, yine mi keder"
"Ama artık yeter"
"Yine kapıda kara geceler"
"Vay, çileli başım"
"Ortasında kışın"
(Düşüyor)
(Arif) Ce- Ceyda iyi misin? Ceyda!
Ceyda!
(Duygusal müzik)
(Kuş ötüyor)
(Duygusal müzik...)
(...)
(Kuş ötüyor)
-Günaydın. -Günaydın.
(Kuş ötüyor)
Nereye?
Bizim odamıza.
Peki.
(Duygusal müzik)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Duygusal müzik)
(Kapı kapandı)
(Duygusal müzik...)
(...)
Enver.
Enverciğim.
Hadi uyan artık.
Günaydın.
Günaydın Hatice.
-Ahh! -Ne oldu?
(Nefes alıyor)
Unutmuştum Hatice.
Bir an, normal bir güne uyandım sandım.
Yeliz'in öldüğünü, bugün cenaze olduğunu...
Keşke unutabilsek, öyle değil mi?
Kötü şeyleri, acı veren şeyleri silebilsek aklımızdan.
Keşke.
Uyandığımda, o ilk birkaç saniye öyle güzeldi ki.
Sonra hatırlayıverdim.
Kalbim ağrıdı, ağırlaştı.
Tekrar uyusam dedim, tekrar unutsam.
Kader.
Ya da kadersizlik ha Hatice.
Kader mi, kadersizlik mi bu sence?
Ne diyeyim?
Bazı insanlar için her ikisi de aynı galiba.
(Kapı açıldı)
Günaydın anneciğim.
-(Nisan) Günaydın anne. -Günaydın.
Sen ne zaman, yanımıza geldin?
Bir buçuk saat önce.
Sen nasıl öyle kendinden emin bir şekilde, bir buçuk saat önce dedin?
Ben küçük değilim. Saati de biliyorum.
Saati bilirsin ama saatin yok akıllım.
Onun akılında saat. Değil mi oğlum?
Burada bir tane saat var, böyle tik tak, tik tak diye işliyor. Değil mi?
Hadi kalkın bakalım. Ben de yatağı toplayayım. Siz de giyinin.
Ben de yardım edeyim anne sana.
Sağ ol anneciğim.
(Müzik)
Doruk!
Anne; Nisan, yeni cicilerimi giymeme izin vermiyor.
Yüzünü de böyle yapıyor.
Kızım, niye öyle yapıyorsun?
Temiz kıyafetimiz yok, biliyorsun. Bunları giymek zorundayız.
Ben giymek istemiyorum.
Çünkü onları, o kadın aldı.
Nisan, çok ayıp.
Pırıl teyzeniz o kadar uğraşmış. Bizim için hepsini tek tek seçmiş, almış.
Ne kadar ayıp, değil mi?
Ama babamı da aldı o.
(Müzik)
Gel bakayım buraya.
Böyle bir şey mümkün değil.
Kimse babanı senden alamaz.
O her zaman senin baban.
Tamam mı? Bunu sakın unutma.
Peki, senin neyin?
Benim de arkadaşım.
Ve canımdan çok sevdiğim çocuklarımın babası.
Ama o, bizi bırakıp gitti.
Başkasıyla evlendi, başka çocukları oldu.
Biz onu hep bekledik ama o hiç gelmedi.
Nisancığım, biz seninle bunları daha önceden konuştuk.
Babanızın başında dertleri vardı. O yüzden yanımıza gelemedi.
Yoksa yanımıza gelmek istemez mi?
Ve büyüdüğünüz zaman, size bunları anlatacak, her şeyi anlatacak.
Ama şimdi değil. Büyüdüğünüzde. Tamam mı?
Ve bunlar yüzünden, Pırıl teyzenize ya da...
...kardeşlerinize kızgın olmanızı istemiyorum.
Onların hiçbir suçu yok.
Hiçbir şey bilmiyor onlar.
Hem kardeşleriniz daha küçücük, minicikler onlar. Değil mi?
Sana bir şey diyeyim mi, bence kardeş bu dünyadaki en güzel şey.
Ne güzel, bir anda iki tane daha kardeşiniz oldu.
(Bahar) Ali'yle Ömer, çok tatlı çocuklar.
Eminim ilerleyen zamanlarda, onları çok seveceksiniz, onlar da sizi çok sevecek.
Ben onlara, iyi davranmanızı istiyorum.
Keşke benim de kardeşlerim olsaydı bir sürü.
Şirin teyzem gibi mi?
Mesela senin gibi bir kardeşim olmasını, çok isterdim.
Ya da Nisan gibi, bir ablam olmasını.
Ama onun yerine, benim Ceyda'yla Yeliz'im var.
Onlar benim kardeşlerim.
Hadi, şimdi elimizi yüzümüzü yıkayalım, dişimizi fırçalayalım.
Ama bütün bunlardan önce...
...ne giyeceğimize karar verelim. Önce benim kıyafetimi seçelim.
Benimkini de sen seç, tamam mı? Çünkü ben, senin zevkine çok güveniyorum.
Hadi bakalım.
(Müzik)
Akıllı kızım benim.
Bunu mu giyeyim?
Yok. Bakacağım.
Hayır.
Beğenmedin mi?
Ay, bunun rengi ne güzelmiş.
Evet.
(Doruk kokluyor)
Burnuma bir koku geldi.
Benim de.
Benim de. Galiba acıktık.
Hadi, çabuk giyinelim. Giyeyim mi bunu?
-Evet, onu giyin. Bu çok güzel. -(Bahar) Gel, seninkini de seçelim.
(Ali, Ömer oyun oynuyor)
Günaydın.
Ne kadar güzel bir sofra olmuş. Elinize sağlık.
Bizim gürültümüze uyanmadınız, değil mi?
Yok, yok. Biz hiçbir şey duymadık ama bu saate kadar uyumuşuz.
Günaydın Ali. Günaydın Ömer.
Kardeşlerinize günaydın desenize.
Günaydın.
Babaya, bir öpücük yok mu?
-Günaydın güzel kızım. -(Nisan) Günaydın.
Gel bakayım. Neredesin sen de?
Hadi, siz masaya geçin. Ben bunları bırakıp geliyorum, tamam mı?
-Günaydın. -(Sarp) Günaydın.
Bu nedir?
Bu pankek.
Üstüne bu şurubu döküp yersen, nefis olur.
Vov!
Hadi, otursanıza.
Hayatımda, bu kadar güzel kahvaltı görmedim.
Ellerimi yıkayıp geliyorum.
Bence annemin, mutlu yumurtaları daha güzel.
(Doruk) Buraya babam otursun.
Öyle mi?
Peki. Ben de kızımın yanına otururum.
Baba, sen buraya oturur musun?
Tabii ki oğlum.
(Müzik)
(Leyla) Kurabiyeler de hazır.
Leylacığım, eline sağlık.
Afiyet olsun ama dikkat edin çok sıcaklar.
O zaman afiyet olsun. Hadi bakalım.
Ali'yle Ömer, yine mi bizimle yemiyorlar?
Onlar erken yediler.
Ama istersen, öğlen birlikte yedirebiliriz.
Al bakalım oğlum.
Evet. Bir tane de kurabiye vereyim.
Oo, çok sıcak ama dikkat et, tamam mı?
Baba.
-Pankek alabilir miyim? -Tabii ki.
Al bakalım oğlum.
-(Sarp) Ne koyayım içine? -Bundan.
-Bundan mı? -(Doruk) Evet.
(Sarp) Evet, getir bakalım.
(Sarp) Evet.
İyi misin?
İyiyim.
Arif.
Sen iyi ki gelmişsin dün akşam pavyona.
Yoksa çok döverlerdi beni. Sağ olasın.
Ama sen, yine babalığa bir şey deme, olur mu?
Bilmesin, dün akşam ne olup bittiğini.
Der miyim hiç?
Daha beter üzülecekler.
(Arif) Enver abileri çağırayım ben.
Sen niye indin?
Arkaya geçeceğim. Babalık dururken, ben mi kurulayım öne?
(Kapı zili çalıyor)
Arif geldi herhâlde.
-Ben hazırım. -Sen nereye?
Hatice, nereye gidiyor bu?
O da geliyor cenazeye?
Yani öyle arzu etmiş. Şimdi gelme denmez ki.
Sen, ne yüzle geliyorsun oraya?
Ne demek, ne yüzle?
Ben ne yaptım ki Yeliz'e?
Dünyada her şey için beni mi suçlayacaksın?
Sen, beni istemiyor olabilirsin ama ben geliyor olacağım.
Annemin yanında olacağım.
(Enver) Şirin!
Gelmeyeceksin.
(Gerilim müziği)
Getir Leyla.
Bahar Hanım, ben yaparım. Siz zahmet etmeyin.
Yo, ne zahmeti. Ben keyif alıyorum ev işi yapmaktan.
Hem burada, başka türlü vakit nasıl geçecek ki?
Leylacığım, sen biraz çocuklarla ilgilenebilir misin?
Kazağın çok yakışmış.
Sağ ol.
Sana teşekkür etmek istiyorum Bahar.
Öyle mi?
Ne için?
Bana ve çocuklarıma olan davranışların için.
Sayende, kardeş gibi büyüyebilecekler.
Bizim olaylarda, bir suçumuzun olmadığını...
...görüp, çocuklarına da anlatmaya çalıştın.
Bu, herkesin yapabileceği bir şey değil.
(Bahar tezgâha vurdu)
Sen benim, aptal olduğumu mu sanıyorsun?
Efendim.
Sen, benim aptal olduğumu mu sanıyorsun, dedim. Duydun beni.
Nereden çıktı bu şimdi?
Sizin olaylarda bir suçunuz yok, öyle mi?
Evet, çocukların bir suçu yok bu olaylarda.
Hiçbir suçu yok hem de ama...
Ama senin için ben aynı şeyi söyleyemem.
Sen, benim çocuklarımın okuluna geldin.
Bana ne zaman çıkacaklar, diye sordun.
(Geçiş sesi)
Affedersiniz.
Ne zaman çıkacaklar acaba?
Birazdan çıkarlar.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
(Geçiş sesi)
Bakar mısınız?
(Müzik)
Şapkanız düştü de.
Aa!
Siz hiç zahmet etmeyin. Lütfen.
-(Bahar) Çok teşekkürler. -Rica ederim.
Gel bakalım.
Bereni düşürdük oğlum, bak.
(Geçiş sesi)
Seni hatırlamayacağımı mı sanıyorsun?
Senin gibi giyinen birini, oralarda unutmak mümkün değil.
-Ben-- -Sen...
...bizim varlığımızdan haberdardın.
Bence beni otele getirten...
...ve çocuklarımı kaçırtan da sendin.
Daha neler.
Eğer, seni okulda gördüğümü hatırlamasaydım...
...böyle bir şey, hayatta aklıma gelmezdi.
Ama gördüm.
Ve hatırlıyorum.
Sen, aylardır bizim hayatta olduğumuzu biliyordun.
Ben okula falan gelmedim.
Bence karıştırıyorsun.
Bence sen, benim aptal bir kadın olduğumu düşünüyorsun.
Ve hata ediyorsun.
Ben aptal bir kadın değilim.
Bunu bil.
Ve ayağını denk al!
(Doruk) Anne, anne, anne!
Babam, evin arkasında ne buldu.
Hadi gel. Bak, bak, bak!
Tamam.
-(Doruk) Hadi anne, hadi. -Geldim anneciğim.
Ne buldu, bakalım.
(Müzik)
(Hatice) Ne kadar kalabalık.
Ne çok insan gelmiş Yeliz'e.
Birkaç cenaze var. Ondan böyle kalabalık.
Yine de güzel, böyle uğurlanmak.
(Duygusal müzik)
Çocuklar da orada.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Bahar) Dur oğlum. Dur.
Doruk, Nisan! Hadi, koşun!
Koş oğlum.
(Sarp) Dikkat et, dizini vurma.
(Sarp) Hoppala!
Şimdi ayakkabıları çıkaralım önce.
(Sarp) Gel şöyle. Montu da çıkaralım. Terleriz.
Gel, seni de çıkaralım. Bir, iki hop!
(Sarp) Gel oğlum.
(Sarp) Gel bakalım. Şöyle dur. Dur bakalım.
Ver şu kolunu.
(Sarp) Evet. Nerede kolu?
Evet. Yavaş oğlum.
Ver bakalım.
-Evet. Hazır mıyız? -Evet.
Gel bakalım şöyle, gel bakalım. Gel kızım sen de.
-Ortada zıplıyoruz, tamam mı? -Tamam.
(Bahar) Dikkatli olun.
Evet, yavaş yavaş zıplıyoruz.
Aa!
Ay, Nisan!
(Sarp) Düştü kızım.
(Sarp gülüyor)
Dikkatli ol.
Anne, hadi sen de gel.
(Doruk) Evet anne. Lütfen.
(Nisan) Anne, hadi gel.
(Doruk) Hadi anne, hadi.
Ama şimdi taşımaz, dördümüzü taşımaz.
Çok büyük bu, hadi gel.
(Doruk) Gerçekten çok eğlenceli.
Hadi gel, gel, gel.
Tamam. Geliyorum.
Yaşasın. Geliyor.
(Sarp) Kızım ortada...
Evet, bu tarafa.
(Sarp) Bu tarafa hadi, annenizi de alın.
Hadi, anneyi de getirin bakalım. Yardım edin anneye.
Tamam, dur. Ben çıkayım.
(Doruk) Ben de tutuyorum.
("Selda Bağcan - Öyle Bir Yerdeyim Ki" çalıyor)
"Öyle bir yerdeyim ki"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
(Şarkı devam ediyor)
"Öyle bir yerdeyim ki"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Bir yanım mavi yosun"
"Dalgalanır sularda"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
"Dostum dostum, güzel dostum"
"Bu ne beter çizgidir bu"
"Bu ne çıldırtan denge"
"Yaprak döker bir yanımız"
"Bir yanımız bahar bahçe"
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Büşra M. Koçak - Özgür Deniz Türk...
...Tugay Çiftci - Hatice Başpınar - Nuray Ünal
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
("Selda Bağcan - Öyle Bir Yerdeyim Ki" çalıyor)
"Öyle bir yerdeyim ki"